Trevi - tongstrelende olie

Het is hoog tijd om de schuld af te lossen die ik in maart op me genomen heb. Tijd om deel 1 te schrijven over een plek die ik in november 2012 heb bezocht tijdens de Frantoi Aperti:

Olio Trevi Il Frantoio

Hoewel ik mijn eigen olijven pluk en daardoor over mijn eigen EVOO – Extra Vergine Olijf Olie – beschik en er ook meer dan eens over heb geschreven, valt het me steeds opnieuw op hoe weinig mensen buiten Italie deze hartverwarmende ervaring kennen. 

Ze kennen olijfolie, natuurlijk, maar er is een verschil tussen kennen en ervaren. De Umbriers léven hun olijfolie.

Zoals ik al eerder verteld heb woonde ik tien jaar in Trevi. Zelfs nadat ik verhuisd ben naar de omgeving van Todi en er hopeloos van ben gaan houden, bezoek ik Trevi elke keer dat ik in Umbrie ben. Alleen het zicht op het dorp al, tegen de monte Serano aangeplakt, maakt dat je de straatjes wil beklimmen en ontdekken wat er binnen in het dorp is.

(c) Umbriaverde.it

Vlak buiten Trevi bevindt zich de Frantoio. Maar het is meer dan een fabriek die olie verkoopt. Het bezoek gedurende de Frantoi Aperti was een gebeurtenis die ik van plan ben over te doen, want het was dikke pret. Klik hier als je erover wil lezen en het ook wil meemaken.

Daarna bleef ik maar denken hoe ik mensen kon laten kennismaken met het vloeibare goud waar ik zelf zoveel van hou en ze het verschil laten proeven tussen een geweldige olie en een gewone goede. Dat bracht me weer bij Olio Trevi il Frantoio. De geur alleen als je naar binnen stapt maakt je ter plekke hongerig en hebberig.

Je kunt zien hoe ze de blauwe en groene knikkertjes veranderen in een olie die elke maaltijd tot een feestje maakt, en die een gewoon stukje brood in een droom verandert waaruit je niet wakker wil worden.

En er is meer. Behalve gewone olijfolie verkoopt Olio Trevi il Frantoio verschillende gearimatiseerde soorten, waarvan ik noem: peperoncino (pepertjes), basilicum, anijs, citroen, oregano en rozemarijn. Verder, probeer een olijvenpasta of eentje met porcini, noem maar op en het is er. Hun olie wordt zelfs gebruikt in verfijnde cosmetica.

Dit alles wordt verkocht in het kleine winkeltje bij de fabriek. Eén waarschuwing, het ziet er allemaal zo geweldig uit dat dekeus moeilijk wordt.

Meer weten? Ze hebben een prachtige website. Of.............

wacht op mijn deel 2.. want ik heb een paar dingen die je daadwerkelijk kunt proeven. Wordt vervolgd!

Wijn proeven in Umbria.. twee paradijslijke plekken

Precies een week geleden heb ik een erg leuk tripje gemaakt in de omgeving van Montefalco. Over Montefalco kan ik bladzijden volschrijven, en weet je: dat ga ik ook doen. Maar nu even niet. De bedoeling is dat ik iets vertel over de Sagrantino.

Voor lezers die een recensie verwachten over de kwaliteit van de wijn: stuur me je emailadres, dan breng ik je in contact met een sommelier die er alles van weet en daarnaast een privétour langs de cantine van Montefalco kan organiseren. 

Dit stuk gaat namelijk over twee cantine (wijnboerderijen) die ik heb bezocht. Er zijn er heel veel in Umbria en meerdere mogelijkheden om ze te bezoeken. De tour waarover ik het heb was georganiseerd door La Strada del Sagrantino. Dit bureau organiseert verschillende evenementen door het jaar heen, dus kijk ook even op hun website.

We verzamelden op het Piazza del Comune in Montefalco waar een busje klaar stond om ons naar de eerste cantina te brengen: Scacciadiavoli. De naam stamt van het dorpje dat grenst aan de wijngaarden en betekent `duiveluitdrijving,` één van de doelen waarvoor de wijn gebruikt werd in de oude tijd. Het bedrijf werd eigendom van de familie Pambuffetti en wordt op dit moment gerund door de vierde generatie daarvan.

Het fabriekje werd in 1994 speciaal gebouwd om het proces van wijnbereiding mogelijk te maken, en is dus niet, als veel anderen, oorspronkelijk een woonhuis of boerderij geweest. De druiven worden vanuit de wijngaarden naar de vierde verdieping gebracht, geselecteerd en dan naar de derde verdieping getransporteerd om te gisten in enorme houten of  roestvrijstalen vaten.

De Montefalco Rosso DOG rijpt vervolgens een jaar op de begane grond, de Sagrantino DOCG en de Passito DOCG twee jaar in de kelder.

Na deze interessante rondleiding gingen we naar de Sala del Degustazione en kregen daar diverse wijnen, brood, kaas en ham om te proeven. Ik hoef zeker niet te zeggen dat het allemaal geweldig smaakte.

Het busje kwam en we reden naar een kleinere cantina, Moretti Omero. Het bedrijf is opgericht na de Tweede Wereldoorlog en is sinds die tijd een familiebedrijf. Foto´s aan de muren getuigen van een lange en gedeelde traditie van passie voor het wijn- en olijfolie bedrijf. Net als het aanstekelijke enthousiasme van onze gidsen, die ons met grote trots rondleidden over het terrein.

Het terrein omvat 18000 wijnranken en 4500 olijfbomen. De productie gebeurt al langer dan 20 jaar uitsluitend via biologische methoden. Dit houdt in dat alle producten gecontroleerd en gegarandeerd¹ worden door de ICEA² en de AIAB³. Moretti Omero heeft diverse prijzen en vermeldingen gewonnen.

Vervolgens was het proeven geblazen. Ik herinner me de Grecchetto en Montefalco Rosso in het bijzonder. En, al heeft het weinig met wijn van doen, de Insalata di Farro (speltsalade) die de eignaren hadden klaargemaakt was ook erg troostrijk.

Na dit plezierige bezoek reden we terug naar Montefalco en ik bedacht onderweg dat er nog veel meer cantine zijn om te bezoeken, maar deze twee hadden me een zeer plezierige middag bezorgd.

1Bron: www.morettiomero.it

2Instituto Certificazione Ecologica Ambientale

3Associazione Italiana Agricoltura Biologica