Trevi - tongstrelende olie

Het is hoog tijd om de schuld af te lossen die ik in maart op me genomen heb. Tijd om deel 1 te schrijven over een plek die ik in november 2012 heb bezocht tijdens de Frantoi Aperti:

Olio Trevi Il Frantoio

Hoewel ik mijn eigen olijven pluk en daardoor over mijn eigen EVOO – Extra Vergine Olijf Olie – beschik en er ook meer dan eens over heb geschreven, valt het me steeds opnieuw op hoe weinig mensen buiten Italie deze hartverwarmende ervaring kennen. 

Ze kennen olijfolie, natuurlijk, maar er is een verschil tussen kennen en ervaren. De Umbriers léven hun olijfolie.

Zoals ik al eerder verteld heb woonde ik tien jaar in Trevi. Zelfs nadat ik verhuisd ben naar de omgeving van Todi en er hopeloos van ben gaan houden, bezoek ik Trevi elke keer dat ik in Umbrie ben. Alleen het zicht op het dorp al, tegen de monte Serano aangeplakt, maakt dat je de straatjes wil beklimmen en ontdekken wat er binnen in het dorp is.

(c) Umbriaverde.it

Vlak buiten Trevi bevindt zich de Frantoio. Maar het is meer dan een fabriek die olie verkoopt. Het bezoek gedurende de Frantoi Aperti was een gebeurtenis die ik van plan ben over te doen, want het was dikke pret. Klik hier als je erover wil lezen en het ook wil meemaken.

Daarna bleef ik maar denken hoe ik mensen kon laten kennismaken met het vloeibare goud waar ik zelf zoveel van hou en ze het verschil laten proeven tussen een geweldige olie en een gewone goede. Dat bracht me weer bij Olio Trevi il Frantoio. De geur alleen als je naar binnen stapt maakt je ter plekke hongerig en hebberig.

Je kunt zien hoe ze de blauwe en groene knikkertjes veranderen in een olie die elke maaltijd tot een feestje maakt, en die een gewoon stukje brood in een droom verandert waaruit je niet wakker wil worden.

En er is meer. Behalve gewone olijfolie verkoopt Olio Trevi il Frantoio verschillende gearimatiseerde soorten, waarvan ik noem: peperoncino (pepertjes), basilicum, anijs, citroen, oregano en rozemarijn. Verder, probeer een olijvenpasta of eentje met porcini, noem maar op en het is er. Hun olie wordt zelfs gebruikt in verfijnde cosmetica.

Dit alles wordt verkocht in het kleine winkeltje bij de fabriek. Eén waarschuwing, het ziet er allemaal zo geweldig uit dat dekeus moeilijk wordt.

Meer weten? Ze hebben een prachtige website. Of.............

wacht op mijn deel 2.. want ik heb een paar dingen die je daadwerkelijk kunt proeven. Wordt vervolgd!

Asparagi

Om half zes op..na toch al een uur minder slaap. Waarom wilde ik met alle geweld asperges zoeken? Het was wel licht gelukkig.

Ik dacht een beetje relaxed in het gras te kunnen rondsteken. Niets was minder waar. Het bos – direct achter het huis van mijn vriend Bruno – strekt zich honderden meters uit op een helling van ca. 25%, kortom, een soort ravijn, vol doornstruiken, bladeren, takken, wortels..en geen pad natuurlijk, behalve wat de zwijnen hebben platgebaggerd.

Uitglijdend, bloedende handen, schrammen, een paar keer bijna naar beneden gedonderd en nog steeds geen asperge in mijn zakje. Het was ook haast onmogelijk om ze te zien, helemaal als je totaal gefocust bent op je staande houden en twee handen nodig hebt om je aan bomen en struiken vast te houden.

Maar, op een goed moment snapte ik hoe asperges eruit zien en waar ik moest zoeken. En lukte het om me met één hand vast te houden zodat ik het mesje kon pakken. Na een uur had ik ongeveer 15 asperges verzameld en inmiddels ook meer slag van het klimmen gekregen, maar toen zei Bruno dat we stopten omdat het te heet werd. Ik had het helemaal niet zo heet, hoewel de zon stralend aan de hemel stond, maar het bleek niet om mijn welzijn te gaan. Als het warmer wordt worden de `vipere` wakker. De slangen, dus, en die zijn giftig en uitzonderlijk agressief. En jahoor.... net op de laatste 5 meter zagen we inderdaad een slang. Deze scheen niet giftig te zijn want hij was geel-zwart en de giftige zijn grijs-zwart. Maar hij siste behoorlijk giftig, dus de keus viel op vluchten in plaats van een foto...

Bruno stond genadig zijn oogst aan mij af (met een paar recepten erbij), een hoeveelheid die op de markt 35 euro per kg. doet, en zei dat ik rustig de komende week in zijn bos mag gaan zoeken, ALS:

ik rubberlaarzen aandoe

ik een spijkerbroek aandoe
ik handschoenen aandoe
ik om uiterlijk 7 uur begin en om halfnegen ophoud
enz enz enz …. want de vipere.....

Ik denk dat ik de komende dagen wel genoeg asperges heb. En de voorspellingen zijn dat het 25 graden of meer wordt. Dus ik vind vast wel iets anders om me mee te vermaken.

Inmiddels zit ik weer thuis, met een zere rug en moet ik mijn hoge laarzen aan voor het etentje waar ik zometeen naar toe moet. Ik wilde mn gouden pumps aan, maar mijn benen zitten vol schrammen.

Viva la campagna. Hier is het leven goed.